„Tył wzmacniacza” mówi, co jest na zdjęciu, ale nie pomaga wybrać wejścia przy podłączaniu przedwzmacniacza. W instrukcji bardziej przyda się opis: „Wejścia XLR po lewej, wejścia RCA po prawej”. Przy omawianiu montażu w szafce ten sam kadr może pokazywać, ile miejsca za obudową zajmują wpięte wtyki. To, co trafi do opisu, zależy więc od tego, do czego zdjęcie służy w danym miejscu.
Tekst alternatywny, podpis i opis szczegółowy
Tekst alternatywny, zapisany w atrybucie alt, przekazuje treść obrazu osobie korzystającej z czytnika ekranu. Przydaje się też, gdy grafika się nie wyświetli. Podpis widać pod ilustracją. Można w nim podać model urządzenia, warunki pomiaru albo wyjaśnić, dlaczego przewody poprowadzono w nietypowy sposób. Na dane, których nie da się wygodnie zmieścić w jednym zdaniu, jest miejsce w opisie szczegółowym w treści artykułu lub w tabeli.
Przy zdjęciu dwóch końcówek mocy wystarczy na przykład: „Dwa monobloki ustawione obok siebie na otwartej półce”. Jeśli akapit dotyczy wentylacji, w podpisie można podać zmierzony odstęp nad obudowami, zamiast powtarzać opis ustawienia.
Gdy sąsiedni tekst przekazuje już całą informację ze zdjęcia, a sam obraz niczego nie dodaje i nie pełni funkcji sterującej, użyj pustego atrybutu alt="". Pusty atrybut to nie to samo co jego brak: po pominięciu alt czytnik ekranu może odczytać nazwę pliku.
Opisz to, co pomaga wykonać zadanie
Jeśli zdjęcie ma pomóc znaleźć przełącznik wejść, nie trzeba opisywać całej tylnej ścianki. Wystarczy nazwa i punkt odniesienia: „Przełącznik XLR/RCA między parami gniazd wejściowych”. Trzymaj się oznaczeń na urządzeniu, zwłaszcza gdy różnią się od nazewnictwa w artykule. Jeśli piszesz „po lewej”, zaznacz, że chodzi o widok od tyłu, a nie o lewą stronę urządzenia oglądanego od frontu.
Przed zapisaniem opisu zrób trzy krótkie sprawdzenia:
- Przeczytaj akapit bez ilustracji. Czego brakuje: położenia gniazda, przebiegu przewodu czy informacji o różnicy między dwoma wariantami montażu?
- Porównaj opis z kadrem, który trafi do wpisu. Usuń wzmianki o elementach znajdujących się poza kadrem lub zasłoniętych przez wtyk. Jeśli odwołujesz się do oznaczenia, sprawdź, czy da się je odczytać w rozmiarze, w jakim zdjęcie będzie wyświetlane.
- Oddziel obserwację od wniosku. Na zdjęciu widać, że przewody sygnałowe i zasilające biegną osobno. Nie wynika z niego jednak, że takie ułożenie zmniejszyło przydźwięk. To trzeba sprawdzić w osobnym porównaniu.
Nie musisz zaczynać opisu od „zdjęcie przedstawia”. Rodzaj ilustracji warto nazwać wtedy, gdy podpowiada, jak ją czytać. „Schemat połączeń” mówi, że chodzi o to, które urządzenia są ze sobą połączone, a nie o ich fizyczne rozmieszczenie. Jeśli przewody na schemacie oznaczono kolorami, podaj typ połączenia i wskaż, gdzie przewód się zaczyna i kończy: „Wyjścia XLR przedwzmacniacza prowadzą do wejść obu monobloków”. Sama wzmianka o czerwonej linii nie pozwala odtworzyć połączenia.
Co pokazuje wykres i w jakich warunkach wykonano pomiar
„Wykres THD+N” nazywa parametr, ale nie mówi, co pokazał pomiar. Jeśli wykres przedstawia THD+N w funkcji mocy wyjściowej, w tekście alternatywnym wskaż najważniejszą zmianę, na przykład: „THD+N gwałtownie rośnie po przekroczeniu zakresu pracy liniowej”. W podpisie podaj warunki potrzebne do porównania wyników: impedancję obciążenia, częstotliwość sygnału, liczbę wysterowanych kanałów i pasmo pomiarowe. Uwzględnij tylko warunki podane w dokumentacji testu.
Kiedy przenieść wartości do tabeli
Jeśli czytelnik ma porównać moc przy 4 i 8 Ω, zamieść wyniki w tabeli HTML. Podaj jednostki oraz próg THD+N, przy którym wyznaczono moc. Tekst alternatywny może wtedy opisywać przebieg krzywych, a dokładnych wartości czytelnik poszuka w tabeli. Liczbę oszacowaną z wykresu, a nie zaczerpniętą z danych pomiarowych, oznacz jako przybliżoną. Jeśli wykres kończy się, zanim krzywa osiągnie dany próg zniekształceń, nie podawaj dla niego wartości mocy.
Ta sama ostrożność przydaje się przy opisie widma zakłóceń. „Prążki przy 50 i 100 Hz wystają ponad tło” to obserwacja. „Pętla masy powoduje przydźwięk” to diagnoza, której na podstawie samego widma nie da się potwierdzić. Gdy zestawiasz dwa widma, podaj wspólny poziom odniesienia i sprawdź zakresy osi. Prążek, który na drugim wykresie wygląda na niższy, nie musi mieć niższego poziomu, jeśli zmieniła się skala pionowa.
Sprawdź opis w gotowym wpisie
W WordPressie sprawdź tekst alternatywny w konkretnym bloku obrazu, nie tylko w bibliotece mediów. Ten sam plik może wymagać innego opisu w recenzji wzmacniacza, a innego w instrukcji podłączania kolumn. Zmiana w bibliotece nie musi trafić do wcześniej wstawionych bloków. W galerii zadbaj też o to, by opisy odróżniały ujęcia: trzy razy „Wzmacniacz stereo” nie pomoże znaleźć kadru z zaciskami głośnikowymi.
W podglądzie wpisu sprawdź, czy da się wykonać kolejny krok instrukcji bez oglądania zdjęcia. Zamiast odsyłać wyłącznie do „gniazda zaznaczonego strzałką”, podaj w akapicie jego oznaczenie, np. „wejście XLR oznaczone R”. Jeśli odsyłacz zawiera tylko miniaturę wykresu, nadaj mu nazwę, która mówi, co się stanie po kliknięciu: „Powiększ wykres THD+N przy obciążeniu 4 Ω”.